En nu jij!
Met deze opdracht krijg je meer zicht op hoe belangrijk het kan zijn dat je een beeld hebt, of je een bewegingsbeeld – bewegingsvoorstelling – kunt maken van de vaardigheid die je gaat uitvoeren.
Je gaat op deze pagina een nieuwe manier leren om je veters te strikken. Zo vorm je een beter begrip van het proces dat een kind doorloopt wanneer hij een nieuwe vaardigheid aanleert.
Hoe pak jij het aan als je gevraagd wordt op een andere manier je veters te strikken? We strikken onze schoenveters veelal op een standaard manier; maar kan het ook anders en sneller?
Je kunt dit uiteraard oefenen met je eigen schoen, tenminste… als het een schoen is met veters. Mocht je een schoen aan hebben zonder veters, niet getreurd. Pak een touwtje en doe dit zo onder je schoen door, zodat het lijkt alsof je nu twee veteruiteinden in je handen hebt.
Vaak is het makkelijker als het een ‘wat’ dikker touwtje is. Zelf gebruik ik vaak – een stuk van – een springtouwtje.
Bekijk nu één voor één de volgende filmpjes en probeer het veterstrikken mee te doen.
Als afsluiting van dit werkdocument hebben we Professor Shoelace gevraagd het ‘veteren’ samen te vatten en een toelichting te geven op een aantal leerprincipes.
Wat is/zijn voor jou de belangrijkste punt(en) uit deze toelichting van de professor?
Opdracht
Deel je ervaringen met het veteren met je collega’s in een reactie onder aan deze pagina.
- Wat was het punt waarom je dacht ‘nu begrijp ik het’?
- Wat was het moment waarop je dacht ‘nu kan ik het’?
- Was er een filmpje – met instructie – bij dat je het prettigst vond, was er ook een filmpje bij waaraan je je stoorde?
- Had dit effect op de manier en de motivatie waarop je ging oefenen?
- Leg eens aan een ander uit wat je – precies – doet?
- Kun je dit zonder het touwtje, je schoen of een voorbeeld?
- Heb je altijd een bewegingsbeeld, een bewegingsvoorstelling nodig om een bepaalde beweging uit te voeren?
- EN… de belangrijkste vraag: Is het gelukt?!