Mustafa gooit met de pittenzakken.
Even verderop bouwt Caroline er een toren mee.
Bij Mustafa zou je kunnen vragen: ‘Wat zou je er nog meer mee kunnen doen?’ Bij Caroline past een andere vraag: ‘Hoe krijg je hem nog hoger zonder dat hij omvalt?’
Wat ik mooi vind aan dit voorbeeld: als je even kijkt, zie je waar ieder kind zelf mee bezig is. Daar kun je op aansluiten. Soms helpt een vraag om het spel verder te brengen. Soms gebeurt dat al als je nog even wacht.
In ‘Meer dan motoriek’, mijn nieuwe artikel in, schrijf ik over wat kinderen tijdens het bewegen óók oefenen. Ze maken keuzes, gaan om met spanning en stemmen af op elkaar. Welke ontwikkelkans een spel biedt, hangt af van het kind en van wat de situatie op dat moment vraagt.
Waaraan merk jij dat een kind ruimte nodig heeft om zelf verder te spelen, of juist baat heeft bij een kleine aanwijzing?
Het artikel kun je hier lezen. HJK #3_nov 2026_pag 06-09